Monday, July 28, 2014

ఎవరో..!!

ఆదివారం.ఇంత మహానగరంలో నేను చూడని తెలుగు సినిమా లేకపోవడం వింతగా వుంది.బోరుకొడుతుంది . చదివేందుకు బుక్స్‌ కూడా ఏమీ లేవు .ఫ్రెండ్స్‌ దగ్గరకెళ్దామంటే అర్ధరాత్రి వరకూ వాళ్ళతోనే గడిపి వచ్చాను కదా, మళ్ళీ పొద్దున్నే తయారైపోతే ఫోజులుకొడతారు .పోనీ హిందీ సినిమా ఏమైనా చూద్దామంటే , పక్కనకూర్చున్న వాళ్ళ హావభావాల్ని చూస్తూ అలాగే మనం యాక్ట్‌ చెయ్యాలే తప్ప మనకి సొంతంగా ఒక్క ముక్క అర్థం కాదు కదా!హైదరాబాద్‌ లో ఉంటే హిందీ ఈజీ గా వచ్చేస్తుందని అందరూ అంటుంటే నిజమే నేమో అనుకునేవాడిని , ఇక్కడికొచ్చి మూడుసంవత్సరాలవుతున్నా ముక్క రాలేదు .

ఎంతాలోచించినా రోజు గడవడమెలానో అంతుపట్టడంలేదు బైక్‌ స్టార్ట్‌ చేశా , అది ఎటువెళ్దామంటే అటువెళ్లడానికి రడీ అయి . ఆదివారంకావడంవల్ల ట్రాఫిక్‌ పెద్దగాలేదు .
ఓ బుక్‌ షాపు ముందు రోడ్‌ మీద సెకండ్‌ హాండ్‌ బుక్స్‌ పెట్టి అమ్ముతున్నారు . బైక్‌ పక్కనే పార్క్‌ చేసి ఓ పదినిముషాలు చూశా మంచి బుక్స్‌ ఏవైనా దొరుకుతాయేమోనని . బోలెడు పుస్తకాలున్నాయి కానీ నాకు నచ్చలేదు . నచ్చలేదంటే బుక్‌ కాదు , స్టాల్‌ వాడు చెప్పే రేటు . ప్రింటెడ్‌ రేటు మీద ఓ 20 శాతం డిస్కౌంట్‌ ఇస్తానంటున్నాడు . ” ఈమాత్రం డిస్కౌంట్‌ కొత్త పుస్తకాల మీదకూడా ఇస్తారు ” అనుకుంటూ ఏమి చేయాలా అని ఆలోచించా వెంటనే గుర్తొచ్చింది . ఓ ఇరవై నిముషాల్లో కోటీ చేరా . నాలాంటి చాలామంది తమక్కావలసిన బుక్స్‌ కోసం రోడ్‌ మీద బారులు తీరి నిలుచుని చూస్తున్నారు . ఓ గంట సుదీర్ఘ అన్వేషణ తరవాత నాకునచ్చిన పుస్తకం నచ్చిన ఖరీదులో దొరికింది . హమ్మయ్యా ఇవ్వాల్టికి ఫుడ్‌ దొరికినట్లే అనుకుని ఆ పుస్తకాన్ని పుచ్చుకుని బయల్దేరా .
మధ్యాహ్నం లంచ్‌ చేసి బుక్‌ తెరిచా . చదువుతూ ఉంటే ఇంటరెస్ట్‌ పెరుగుతుంది . ఓ నలభై పేజీలు చదివిన తరువాత గమనించా పెన్సిల్‌ తో మార్జిన్లో ఎవరివో అక్షరాలు , ముత్యాల కోవల్లా. స్వచ్ఛమైన తెలుగులో మనసును కదిలించేలా రాసివున్నాయా వాక్యాలు . పేపర్‌ బాధపడుతుందేమో అన్నట్లు ఎంతో సున్నితంగా రాసిన వారెవరో!
నవల చదవడం పక్కన పెట్టి పేజీలు తిప్పడం మొదలుపెట్టా. ఎవరు రాశారో అద్భుతంగా ఉన్నాయి ఆవ్యక్తి భావనలు . అలా రాసింది ఎవరో తెలిస్తే ఎంతబాగుంటుందో అన్న ఒక అర్థం లేని ఆలోచన కలిగింది . నా ఆలోచనకి నేనే నవ్వుకుని ఇంకా పేజీలు తిప్పా.
హఠాత్తుగా ఒక చోట కనిపించింది ఒక పేరు “సువర్ణ” అని!
అక్షరాలు చూసినప్పుడే అనుకున్నా అవి రాసింది అమ్మాయే అయి ఉండవచ్చని అంత ఓపిగ్గా, అంత సుకుమారంగా రాసే మగసన్నాసులు ఈ కాలంలో ఎవరున్నారు?
ఏదో పేరున్నంత మాత్రాన ఆ పేరు వాళ్లే అవన్నీ రాసారని నమ్మకమేమిటి? చిన్న సందేహం . ప్రక్క పేజీలోనే ఒక అడ్రస్‌ కూడ కనిపించింది. ఇది ఎవరో కావాలని ఆడుతున్న ఆటలా వుంది. సరే, ఎలాగూ మనకూ ఏమీ పని లేదుగా, ఈ వ్యవహారం ఏమిటో తేల్చుకుందాం అనిపించింది.
మరుక్షణం నాకు ఆ పుస్తకం, దాన్లో ఆమె రాసిన కామెంట్స్‌, ఎంతగానో నచ్చాయనీ , తనతో పరిచయం చేసుకోవాలని వున్నదనీ ఉత్తరం రాయడం మొదలెట్టా .ఎవరో చేస్తున్న ప్రాక్టికల్‌ జోక్‌లో తెలిసి తెలిసీ ఓ బకరా నౌతున్నానా అని ఒక పక్క మనసు పీకుతూనే వుంది. సమాధానం వస్తుందని ఏ మాత్రం ఆశ లేకపోయినా నా ప్రమేయం పెద్దగా లేకుండానే లెటర్‌ పూర్తి కావడం, దాన్ని పోస్ట్‌లో పడెయ్యడం జరిగిపోయాయి.
***************
లెటర్‌ రాసి వారం కావొస్తుంది . ఏ మాత్రం ఆధారం లేని ఆశతో ఎదురుచూస్తున్నా దానికి తప్పకుండా ఏదో ఒక జవాబు వొస్తుందని . ఐతే, అనుకోకుండా రేపే బిజినెస్‌ పని మీద యూరప్‌ వెళ్ళాల్సిందిగా ఆర్డరు జారీ చేసింది మా కంపెనీ . వెళితే తన జవాబును నేను వెంటనే చూడలేను. కానీ వెళ్లక తప్పదు . గుండ్రటి అక్షరాల్తో అడ్రస్‌ రాసి వున్న లెటర్‌ ఏదైనా వస్తే వెంటనే నాకు ఈమెయిల్‌ పంపమని రూమ్‌మేట్‌ని బతిమాలుకుని గుండెనిండా బాధతో గూడు విడిచి బయలుదేరా .
మాన్చెస్టర్‌ చేరిన మూడోరోజు ఫ్రెండ్‌ నుండి ఈమెయిల్‌ వచ్చింది నేను చెప్పిన లాటి లెటర్‌ వచ్చిందని . ఓ ఐడియా తళుక్కున మెరిసి ఆ లెటర్‌ని ఓపెన్‌ చేసి వెంటనే ఫాక్స్‌ చేయమని ఫోను చేశాను నా రూమ్‌మేట్‌కి. అలా, ఎన్నాళ్ళనుంచో ఎదురుచూస్తున్న లెటర్‌ని అందుకున్నా . అవే అక్షరాలు . ఆ పుస్తకంలో రాసింది , ఈ రోజు ఈ లెటర్‌ రాసిందీ ఒకరే .
అలా మా ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు మొదలయ్యాయి. కలం స్నేహం బలపడింది.
****************
పదమూడునెలల తరువాత మొదటిసారి ఆమెను చూసే భాగ్యం నాకు కలగబోతోంది .
ఇండియాకి బయలుదేరి వస్తున్నానంటే తను ఎయిర్‌పోర్ట్‌కి వస్తానంది . అక్కడ చేతిలో ఎర్ర గులాబీల బొకే పట్టుకుని ఉంటుంది అదీ నేనామెను గుర్తించే విధానం.
ఎయిర్‌పోర్ట్‌ లో చాలామంది ఫ్లవర్‌ బొకేస్‌ తో వస్తారు గనక వాళ్ళలో ఆమెను గురుతుపట్టడం కష్టమవుతుందేమో అని అనుమానం వచ్చింది గాని ఎలాగోలా కనుక్కోగలననే నా నమ్మకం.
లౌంజ్‌ లో నుండి బయటకొస్తూంటే ఎదురైందో అమ్మాయి
సాంప్రదాయానికి అద్దంపట్టేలా నిండుగా చీర కట్టుకున్న ఆ నీలి కళ్ళ పడుచుపిల్ల పెదవులపై చెరగని చిరునవ్వుతో , సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయేమో అనిపించేలా వున్న చెక్కిళ్లతో, గాలికి రెపరెపలాడుతూ పైకెగురుతున్న నల్లని కురులను సవరించుకుంటూ అమ్మాయంటే ఇలాఉండాలి అనేలా నడిచి వస్తుంటే , లయ బద్ధంగా సంగీతాన్నందిస్తున్న ఆమె గజ్జల సవ్వడి వింటూ నన్ను నేను మరిచిపోయా . పేరుకు తగ్గట్టే బంగారంలా మెరిసిపోతున్నది . కలలోలా నడుస్తూ చిరునవ్వుతో ఆమెని పలకరించబోయేంతలో ఆమె నన్ను చూడకుండా దాటి వెళ్ళి పోతుంటే అప్పుడు గమనించా ఆమె చేతిలో గులాబీలు లేవని!
మరో విషయం కూడ హఠాత్తుగా గమనించా. ఆ ప్రక్కనే చేతిలో గులాబీలతో అక్కడక్కడా తెల్లబడి జీవం లేనట్లున్న కురుల్తో, శ్రద్ధ చూపక పాలిపోయి ముడతలు పడిన ముఖం, కళ్లను బయటికి కనిపించనీయని సోడాబుడ్డి కళ్ళద్దాలు , ఎత్తుపళ్లతో, వున్న ఓ యాభైయేళ్ళావిడ కూర్చుని వుంది. చుట్టు పక్కల ఎర్ర గులాబీలతో మరెవరూ లేరు!
నవ్వొచ్చింది నాకు నా ఊహల్ని, వాటిలోని వైపరీత్యాన్నీ తల్చుకుని. ఇన్ని దేశాలు తిరిగాను, ఇంత ప్రపంచం చూశాను గుండ్రటి అక్షరాలు రాసేవాళ్ళు అందంగా వుండాలని కాని, అందంగా వున్న వాళ్ళ మనసులు అందమైనవి కావాలని కాని లేదు కదా! పైగా, స్టటిస్టికల్‌గా ఆలోచిస్తే, ఇవన్నీ ఒకరిలోనే వుండడానికి అవకాశాలు చాలా తక్కువ. అంతేకాదు, అలాటి వాళ్ళు కొందరున్నా, నాకు పరిచయమైన అమ్మాయి (?) వాళ్ళలో ఒకరై వుండే అవకాశాలు ఇంకా ఎంతో తక్కువ.
ఇలాటి విషయాల్లో ఇన్‌ట్యూషన్‌ బహుశా ఎప్పుడూ కరెక్ట్‌ కాదు!
ఒక్క క్షణంలో అప్పుడేం చెయ్యాలో అర్థమైంది నాకు. మరుక్షణం ఆమెవైపు నడిచా . ఆమెకు దగ్గరగా వెళ్ళి వొంగి ఆమె పాదాలకు నమస్కరించి నా పేరు చెప్పి “మీరేకదా సువర్ణ! ఇన్నాళ్ళకి మిమ్మల్ని కలుసుకోగలిగినందుకు ఈ క్షణంలో నేను పొందుతున్న ఆనందాన్ని మీకెలా చెప్పాలో తెలియడంలేదు , బయలుదేరండి మనం వెళ్తూ మాట్లాడుకుందాం” అన్నా నామెతో.
ఆమె ముఖంలో పట్టరాని సంతోషం మెరిసింది . చిరునవ్వుతో కూడిన స్వరంతో ” ఇంతవరకూ నువ్వేమి చెప్పావో , ఎందుకు చెప్పావో ఒక్క ముక్క కూడా నాకర్థం కాలేదు నాయనా ! నేను అమెరికాలో మా అమ్మాయీ వాళ్ళ దగ్గరకి వెళుతున్నా. ఫ్లైట్‌కి ఇంకా చాలా టైముందట. ఏమీ తోచక ఈ ఫ్లైట్‌ దిగి వచ్చే వాళ్ళని చూద్దామని వచ్చి ఇక్కడ కూర్చుంటే ఆ అమ్మాయెవరో ఒక్క క్షణం ఈ పువ్వులు పట్టుకోండాంటి నేను వెంటనే వస్తానని వెళ్లింది . బహుశా నువ్వు చెప్పిన సువర్ణ ఆమేనేమో ” అన్నదామె.

ఆమె పక్కనే కూర్చుని “సువర్ణ గారి” కోసం నా నిరీక్షణ ప్రారంభించా .  




ఈ కధ తొలి ప్రచురణ www.eemaata.com

Friday, July 25, 2014

దృతరాష్ట్ర మంత్రాంగం - 2

మొదట వాళ్లు ప్రత్యేక రాష్ట్రం మాత్రమే కావాలని కోరుకుంటున్నారనుకున్నారేగానీ వాళ్ల మనసులో ఇంకా చాలా పెద్ద ప్లాన్ ఉందని ఎవరూ ఊహించి ఉండకపోవచ్చు.

మన నిజామాబాదు పార్లమెంటు సభ్యురాలు  కవిత  గారు  " జమ్మూ - కాశ్మీర్   మరియూ తెలంగాణా రెండూ కూడా భారతదేశపు అంతర్భాగాలు కాదు, స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత బలవంతంగా భారతదేశం లో కలపబడినవి " అన్నదని వార్తల్లో చూశాక నిజంగా ఇలాంటివల్లను ఎన్నుకున్న ప్రజల గురించి ఏమనుకోవాలో అర్ధం కావడంలేదు

మొన్నటివరకు కవిత గారు , ఆమె తండ్రి  కే సీ ఆర్  ఇంక మిగిలిన ఫ్యామిలి సభ్యులు తెలంగాణా వెనకబాటు తనానికి కారణం ఆంద్రోల్ల పెత్తనం అందుకే మనకు ఏమీలేదు అని ప్రజలను  నమ్మించాలని చూసినప్పుడు ఈ ఫ్యామిలి కోరిక కే సీ ఆర్ ని సీ యం ని చెయ్యడం, ప్రజలు వీళ్ల  మాటలు నమ్మినా నమ్మకపోయినా అప్పటి కేంధ్ర ప్రభుత్వం మాత్రం ఏదో ఆశించి రాష్ట్రాన్ని విడగొట్టి వాల్ల గొయ్య వాల్లే తీసుకున్నారు , ఈ ఫ్యామిలి కల ఫలించి కే సీ ఆర్ తెలంగాణా సీ యం కుర్చీ ఎక్కాడు.

రెండు నెలలన్నా తిరగకముందే కవిత గారు తన (ఫ్యామిలి) మనసులో మాట మెల్లగా బయటపెట్టింది మా నాన్న ప్రధాని కావాలి అలా కావాలంటే తెలంగాణా ప్రత్యేక దేశం కావాలి అని చెప్పకనే చెప్పింది. ఈ ఫామిలి తన ఏర్పాట్లలొ తానున్నట్లనిపిస్తుంది ఎలా అంటే విధ్యార్ధుల ఫీజు రాయితీ గురించి వీల్లు కొత్త నేటివిటి బిల్లు రాష్ట్ర కేబినెట్ తో ఆమోదింప జేయడమే ఇందుకు నిదర్శనం  , ఎవరైతే 1956 కు ముందు తెలంగాణాలో ఉన్నారో వాల్ల కుటుంబాలకు సంబందించిన విధ్యార్ధులు మాత్రమే తెలంగాణ పౌరులు వాల్లకు మాత్రమే ఫీజు రాయితీ ఉంటుంది, ఇలాంటి మన భారత రాజ్యంగంలో లేని కొత్త విషయాలు ఇంకా ఎన్ని చూడాలో మనం.

కవిత గారి ఆంతర్యం ఇది కూడా అయి ఉండొచ్చు, మెల్లగా పావులు కదిపి జనాలను రెచ్చగొట్టడం మొదలెడితే ఇంకో పది పదిహేను సంవత్సరాల్లో జనం నమ్మకపోతారా ,  మళ్లీ మొన్న రాష్ట్రాన్ని విడగొట్టిన రాజకీయ పార్టీ అధికారంలోకి రాకపోతుందా అప్పుడు వాల్లు మనల్ని ప్రత్యేక దేశంగా విడగొట్టకపోతారా?  ప్రజలను పిచ్చివాల్లుగా భావించినంతకాలం ఎలా అయినా మాట్లాడొచ్చు ... ప్రజలను రెచ్చగొట్టి పబ్బం గడుపుకోవచ్చు....ఏదైనా జరగొచ్చు ....... 

Monday, May 05, 2014

ఓటు ... NOTA

         ఆంధ్రప్రధేశ్ రాజధాని ప్రకటిస్తాం అని చెప్పిన ఏ పెద్ద మనిషీ దానిగురించి మల్లీ ఒక్కమాట అయినా మాట్లాడినట్లు ఈ రెండునెలల్లో ఎవరైనా విన్నారా?  ఎన్నికలొచ్చాయి కాబట్టి జనాల్ని పూర్తిగా మత్తులో ముంచేసి కొత్త వేష భాషలతో ,సరికొత్త వాగ్దానాలతో కొంగొత్త పొత్తులతో మనల్ని ఇంకో ఐదుసంవత్సరాలు బానిసలుగా చెయ్యడానికి ఎత్తులు పై ఎత్తులు వేసే పనిలో రాజధాని విషయాన్ని మర్చిపోయారా?

గాంధీగారు నిజంగా బతికుంటే మన రాష్ట్రం లో జరుగుతున్న ఈ ఎన్నికలు చూసి ఇలాంటి వాల్లకోసమా నేను సత్యాగ్రహాలు చేసింది అని నిజంగా సిగ్గు పడే వారు.

   తప్పని సరిపరిస్తితిలో రాష్ట్రాన్ని విభజించాల్సొచ్చింది అని చెప్తున్న నాయకులు ఆ తప్పని సరి పరిస్తితి ఏమిటో చెప్పలేక పోవడాన్ని గమనిద్దాం .

    ఒకేరోజు రెండు మూడు పార్టీలు మారి సీటు తెచ్చుకోగలిగాడు అంటే వాడి డబ్బుచూసి సీటిచ్చారా లేదంటే నిజాయితీ చూసి సీటిచ్చారా? నిజాయతీ ఉంటే పదవులకోసం ఇలా దిగజారుతారా?  సిగ్గులేకుండా ఓటు అడగడానికి వస్తున్న ఈ ఊసరవెల్లులు చెప్పేది ఎలా నమ్మాలి? ఉదయం ఒకరిని తిట్టి సాయంత్రానికి అతని చంకన చేరిన ఈ చెత్త వెధవలకు ఓటేస్తే ఏమవుతుందో వేరే చెప్పాల్సిన పనిలేదు

మొన్నటివరకూ మేము వ్యతిరేకం , మాది రెండుకళ్లు రెండుకాల్లు సిద్దాంతం అన్న పెద్దమనుషులందరు ఇప్పుడు మావల్లే మీ 60 సంవత్సరాల కల ఫలించింది అని  అని ఒకప్రాంతంలో , మేము వద్దని చెప్పినా రాష్ట్రాన్ని విభజించారు అది మాకు నచ్చలేదు అని మోరో ప్రాంతంలో ఇలా ప్రాంతాలవారిగా అబద్దాలు గుప్పిస్తూ,    ఈ పిచ్చి ప్రజలకు ఏమీ అర్ధం కాదు వీల్లు  అర్ధం చేసుకోలేరు , మనం ఏదిచెప్పినా గుడ్డిగా నమ్మే అమాయకులు అని భావిస్తూ ఇంకా మోసం చెయ్యాలని చూస్తున్న ఈ నాయకులను తరిమి కొదదాం  ....


      ఓటు ...
   
         ఒక మానవ విలువ
         ఒక సమానత్వ సూచిక
         ఒక స్వాతంత్ర్య ఫలం
         ఒక రాజ్యాంగ హక్కు

    మన భారత రాజ్యాంగం కల్పించిన ఈ హక్కును కాపాడుకుందాం... విఙ్ఞతతో ఓటేద్దాం, ఐదు సంవత్సరాలు తల ఎత్తుకు గర్వంగా తిరిగేలా ఒక్క ఓటుతో చెత్తను చీకొడదాం, బేలెట్ లో వాల్లెవరూ నచ్చకపోతే ధైర్యాంగా వీల్లలో ఎవరికీ నన్ను పాలించగలిగే నిజాయితీ లేదు అని    (  NOTA  )   చెప్దాం అంతేగాని నిలబడ్డనాయకులంతా వెధవలే  వెధవల్లో కొంచం మంచి వెధవని గెలిపిద్దాం అనుకుంటే మనల్ని మనం నాశనం చేసుకున్నట్లే , చిన్నప్పుడు చదువుకున్న సుమతీ శతకం లో ని పధ్యాన్ని గుర్తు తెచ్చుకుని ఏ కుక్కా సింహాసనం ఎక్కకుండా చూద్దాం ....  


 మనం నిజాయితీగా వోటేసినప్పుడే నాయకున్ని నిలదీయగలం ... డబ్బు, మద్యం, నగలు లాంటి బిస్కెట్స్ కు ఆశపడి ఐదేల్లు కుక్కలా తోక ఊపుకునే దుస్తితికి నిన్ను నీవు తెచ్చుకోకు.




Tuesday, February 18, 2014

దృతరాష్ట్ర మంత్రాంగం !!!

ప్రపంచంలోనే అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశంలో పార్లమెంటు సాక్షిగా అసలు ప్రజాస్వామ్యం అంటేనే అర్ధాన్ని మార్చేశారు,  హిట్లర్ పరిపాలన గురించి చదువుకున్నమనం మన పిల్లలకు సోనియా (కాంగ్రేస్) పరిపాలన గురించి పాఠాలు చెప్పాలి ఎందుకంటే ఈమె హిట్లరు ను మించి పోయింది.  

 రాష్ట్రాన్ని విభజించడం తప్పో కాదో చెప్పలేను  కానీ ఇలా విభజించడం మాత్రం న్యాయంకాదు - మన రాజ్యాంగం గురించి మన పార్లమెంటు గురించి మనం గర్వపడతాం, గొప్ప గా చెప్పుకుంటున్నాం కాని ఇకనుంఛి చెప్పుకోవడానికేమీ లేదు అధికార ప్రతిపక్ష పార్టీలు ఏకమైతే ఎంత దారుణం చెయ్యోచ్చో దేశం మొత్తం చూసింది.

ఒక్కసారి మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం , మనం ఎంత అమాయకులమో? మన వోటు ఎంత గొప్పదో? మన వోటును  మనం ఎలంటి మనుషులకు వేశామో ? ఇప్పటికైనా వెనక్కి తిరిగి చుసుకుందాం, ఇకపై ఇలాంటి తప్పు మళ్లి మళ్లీ జరక్కుండా చుసుకుందాం.

వంద రూపయల నోటు కోసమో లేదంటే ఒక పూట మందుకోసమో మనల్ని మనం అయిదు సంవత్సరాలు అమ్ముకుంటే మనప్రమేయం లేకుండా మన మద్య చిచ్చుపెట్టే ఇలాంటి నాయకులకే మనకు మిగులుతారు ,  వంద ఇచ్చాను కదా ఆ వందని వెయ్యి చేసి ఎల రాబట్టుకోవాలి  అని మత్రమే ఆలోచిస్తుంటారు ఇలాంటి సంఘటనలను చక్కగా క్యాష్ చేసుకుంటారు. స్వార్ధపరుల్ని,  చేతకని చవట దద్దమ్మల్ని మన ఓటుతో చట్ట సభలకు పంపితే ఏమి జరుగుతుందో మన రాష్ట్ర  ప్రజలకు    ఐమాక్స్ స్క్రీన్    మీద చూపింఛారు

ఇప్పుడు అందరూ పార్టీలు మారాలనో లెదంటే వేరే పార్టీ పెట్టాలనో చూస్తున్నారు తిరిగి వీల్లనే వోటేసి గెలిపిస్తే - మనం ఇంత చండాలం చేసినా మనల్నే ఎన్నుకున్నారంటే ఈ రాష్ట్ర ప్రజలకు వేరే గత్యంతరం లేదని,  ఎవడికి వాడు నేనే నిజమైన నాయకున్నని విర్రవీగి మనల్ని బానిసలుగా  చేస్తారు , నెను ఇక్కడ ఒక పార్టీనో లేదంటే ఒక నాయకున్నో వెలెత్తి చూపడంలేదు ఎందుకంటే ఇప్పుడు మన రాష్ట్రంలో ఉన్న ప్రతి రాజకీయ నాయకుడూ ఒక ఊసరవెల్లి - సమయానుకూలంగా వాల్ల వాల్ల వాక్ చాతుర్యంతో మనల్ని మబ్యపెట్టి , వాల్ల కుర్చీ కోసం ప్రజలకు ఏదో మంచి చెయ్యడానికి ప్రయతినిస్తున్నాం అని డ్రామాలాడారే కాని మనస్పూర్తిగా మనల్ని గెలిపించిన ప్రజలకు మేలు చేద్దాం అని ఆలోచించిన నాయకుడు ఒక్కడు కూడా లేడు , ఇప్పటిదాకా వీల్లు చేసిందల్లా వల్ల నాయకులు చెప్పినట్లు పూటకో వేషం  మార్చడం.  

పార్టీ మారినంతమాత్రాన మనిషి అతని వ్యక్తిత్వం మారదు ఒకవేళ మారినా అది కొత్తగా చేరిన పార్టీ అభీష్టానికి అనుగునంగా మారుతుందేకాని ప్రజాభీస్టానికి అనుకూలంగా కాదు  ,  ఇప్పటివరకు మనం నమ్మిన నాయకులు ఎలంటివాల్లో మనం చుస్తున్నాం  వోటు ఒక వజ్రాయుదం - మనం వేసే వోటు ఇప్పుడున్న రాజకీయ నాయకులకు దిమ్మ తిరిగేలా ఉండాలి , ఒక్క క్షణం ఆలోచిద్దాం ఈ మొత్తం ఎపిసోడ్  లో ఎవరైనా ప్రజల తరుపున ప్రజల కోసం ఏమైనా చేశారా...??

కేవలం వాల్ల ఉనికి కోసం వాల్లకు సీటిచ్చిన పార్టీకోసం ఎన్ని డ్రామాలు ఆడారో చూశాం, ఇలాంటి వల్లకు వోటేసి గెలిపించినందుకు ఇప్పుడు సిగ్గు పడదాం కానీ భవిష్యత్తులో ఇలాంటి తప్పులు మల్లీ దొర్లకుండా చూసుకుందాం.

 ఇప్పుడు ఆంధ్రాలో ఉన్న ఏ ఒక్క రాజకీయ నాయకుడైనా మళ్లీ గెలిచాడంటే అది మన చేతకాని తనానికి నిదర్శనమే ఇప్పుడే కాదు ఇంకో 50 సంవత్సరాలవరకూ ఇప్పుడు మన రాష్ట్రం లో ఇప్పుడు ఉన్న ఏఒక్క నాయకుడు గెలిచినా, ఏ ఓక్క పార్టీకి ఒక్కసీటు వచ్చినా మన రాష్ట్ర అభివృద్ది ఏమాత్రం ఉంటూందో ఇంతకుమించి ఉదాహరణ అవసరంలేదు.